Garść wiedzy książkowej o Dolinianach

We współczesnych czasach nie ma już w zasadzie skąd czerpać wiedzę o naszej wsi. Zostają nam wydania książkowe i wspomnienia osób. Poniżej przedstawiam Wam garść wiedzy o Dolinianach wyszukanych w wydaniach polskich dotyczących wsi.

1. W następstwie spisu ludności z dnia 30 września 1921 roku, nakładem Głównego Urzędu Statystycznego został wydany w 1924 r. ,,Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Tom XIII dotyczy województwa lwowskiego”.

Według niego, Doliniany składały się w tamtym dniu z 158 domów mieszkalnych. Obecnych było 814 osób, w tym 394 mężczyzn i 420 kobiet. Na tą liczbę składało się 593 osób wyznania rzymskokatolickiego, 216 osób grekokatolickiego i 5 mojżeszowego. Z narodowością polską utożsamiało się 714 osób, 100 osób podało – Rusińską. Innych narodowości nikt nie wskazał. Co ciekawe, do narodowości żydowskiej nikt się nie przyznał, choć 5 osób było wyznania mojżeszowego.

Obszar dworski w Dolinianach składał się z 5 budynków mieszkalnych. W dniu spisu, obecnych było w nich 38 osób. Spis nie obejmował osób tych ujętych w spisie wojskowym. Na tą liczbę składało się 18 mężczyzn i 20 kobiet narodowości polskiej. Za wyznaniem rzymsko-katolickim opowiedziało się 35 osób. Jedynie 3 osoby były wyznania grekokatolickiego.

Doliniany były gminą, podległą powiatowi w Gródku Jagiellońskim i leżały w Województwie Lwowskim. Odległość do stacji w Gródku Jagiellońskim wynosiła 6-5 km. Do najbliższej linii komunikacyjnej autobusowej Gródek-Lwów wynosiła 5 km. Sąd grodzki właściwy dla Dolinian znajdował się w Gródku Jagiellońskim a okręgowy we Lwowie. Urzędy parafialne znajdywały się – rzymskokatolicki w Gródku, zaś grekokatolicki w Wołczuchach.

1. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej Tom XIII Województwo Lwowskie GUS 1924 (1)1. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej Tom XIII Województwo Lwowskie GUS 1924 (3)

2. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych opracowany przez Komitet Redakcyjny pod kierunkiem inżyniera Tadeusza Bystrzyckiego z 1933? r.

Według tego opracowania wieś i dwór Doliniany były gminą w powiecie Gródek Jagiellońskim w województwie lwowskim. Poczta i telegraf (telefon) oraz najbliższa stacja kolejowa Dolinian znajdowały się w  Gródku Jagiellońskim. Najbliższa linia autobusowa Gródek – Lwów znajdowała się 5 km od wsi. Sądy znajdowały się odpowiednio – grodzki w Gródku, okręgowy – we Lwowie. Najbliższa parafia rzymsko-katolicka znajdowała się w Gródku Jagiellońskim, zaś greko-katolicka w Wołczuchach.

 

strona tytułowa Skorowidzu Miejsowości Rzeczypospolitej Polskiej [...] Bystrzyckiegostrona 362 Skorowidzu Miejsowości Rzeczypospolitej Polskiej [...] Bystrzyckiego

3. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w Królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w Wielkiem Księstwie Krakowskiem i Księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeni z 1855 r.

W 1885 r. wieś Doliniany przynależała do obwodu przemyskiego. Urząd powiatowy znajdował się w Sądowej Wiszni. Właścicielem wsi był Seweryn Doliniański.

3. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w Królestwie Galicyi i Lodomeryi (1)3. Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w Królestwie Galicyi i Lodomeryi (2)

4. Książka Telefoniczna z 1929 r.

W 1929 r. Doliniany były gminą wiejską. Sąd powiatowy znajdował się w Gródku Jagiellońskim, zaś okręgowy we Lwowie. Wieś liczyła 852 mieszkańców. We wsi znajdował się kościół zarówno rzymko-katolicki jak i greko-katolicki. Działali również cieśle – Czajkowski W. (?), Mańska A. (?), Osieniecki W. (?). Istniało kółko rolnicze.

Doliniany - wyciąg ze strony Książki Telefonicznej z 1929 r.

5. Przewodnik Związku Polskich Towarzystw Turystycznych po Polsce w 4 tomach. T. 2, Polska południowo-wschodnia 1937 r.

Z przewodnika można się dowiedzieć, że wieś Doliniany położona jest 245 m n.p.m. W środku wsi znajduje się cerkiew pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (Uśpienia) z XIX wieku o wyglądzie ludowym, otoczona wąskimi sobotami.

Sobotami nazywane są niskie podcienia wsparte na słupach i przykryte jednospadowym dachem, otaczające drewniane kościółki lub cerkwie, na całym lub części ich obwodu, mające konstrukcję słupową, a w dolnej części zazwyczaj odeskowane lub odgrodzone balustradą. Nazwa „soboty” nawiązuje do dawnej praktyki wiernych, którzy przybywali na nabożeństwa niedzielne często ze znacznych odległości dzień wcześniej (czyli w sobotę) i oczekiwali do rana gromadząc się wokół kościoła – soboty dawały im schronienie przed opadami deszczu, wiatrem.

Przewodnik po Polsce w 4 tomach. T. 2, Polska południowo-wschodnia 1937 r. tytułowaPrzewodnik po Polsce w 4 tomach. T. 2, Polska południowo-wschodnia 1937 r.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s